لاپاراسکوپی

لاپاراسکوپی : جراحی با کمترین برش لاپاراسکوپی کم تهاجمی ترین اقدامی است که به عنوان یک ابزار تشخیصی و یک اقدام جراحی برای بررسی و معاینه اعضای شکمی و لگنی، و یا قفسه سینه، سر و یا گردن انجام می شود. با انجام لاپاراسکوپی هم چنین می توان نمونه های بافتی را برای انجام نمونه برداری جمع آوری کرد، هم چنین کاربرد توأم آن با سایر روش های درمانی می تواند در درمان بدخیمی ها نیز نقش داشته باشد. از آن برای برخی اقدامات قلبی و عروقی نیز می توان استفاده کرد. ● هدف لاپاراسکوپی برای معاینه و بررسی اعضای شکمی و لگنی، و به منظور تشخیص برخی بیماری ها به کار می رود، پس از آن و براساس شرایط موجود، می تواند برای انجام جراحی نیز کاربرد داشته باشد. در حوزه طب زنان، لاپاراسکوپی کاربرد زیادی در معاینه قسمت های خارجی رحم، لوله های فالوپ و تخمدان ها دارد. از لاپاراسکوپی در جراحی عمومی هم برای بررسی اعضای شکمی مثل کیسه صفرا، مجاری صفراوی، کبد، آپاندیس و روده ها استفاده می شود. ابزار پزشکی که می تواند همراه با لاپاراسکوپی استفاده شود شامل واحدهای جراحی الکتریکی و لیزرهای جراحی است. به دلیل کم تهاجمی بودن لاپاراسکوپی و نیز داشتن عوارض کمتر، امروزه برای انجام انواع متعددی از اقدامات این روش جراحی باز ارجح است. لاپاراسکوپی توسط متخصصین زنان، متخصصین ارولوژی و جراحان عمومی برای انجام اقدامات شکمی و لگنی خیلی زیاد مورد استفاده قرار می گیرد.همچنین مورد استفاده جراحان ارتوپدی برای اقدامات ستون فقرات و جراحان قلب برای انجام جراحی های قلب با کمترین میزان تهاجم نیز می باشد. ● شرح عمل لاپاراسکوپی معمولاً در بیمارستان و زیر بیهوشی عمومی صورت می گیرد. هر چند که برخی اقدامات لاپاراسکوپیک را می توان با استفاده از بی حسی موضعی نیز انجام داد. پس از بیهوش کردن فرد، سوندگذاری در مثانه صورت می گیرد. به منظور آغاز عمل، یک برش کوچک درست زیر ناف داده شده و برای وارد کردن لاپاراسکوپ یک کانولا* و یا یک تروکار در داخل این برش جای داده می شود. می توان برای قراردادن سایر ابزار لاپاراسکوپیک برشهای دیگری نیز در شکم ایجاد کرد. با استفاده از یک ابزار دهنده، گاز دی اکسید کربن در داخل شکم وارد می شود تا فضایی را به وجود آورد که جراح بتواند ابزار مورد استفاده را در آن حرکت دهد. پس از این که تشخیص و یا درمان لاپاراسکوپیک انجام شد، لاپاراسکوپ، کانولا، و سایر ابزار خارج شده، برش ایجاد شده بخیه زده شده بانداژ می شود. لاپاراسکوپ ها برای نشان دادن تصاویر در حین انجام عمل، مجهز به دوربین بوده، همچنین بسته به نوع اقدام مورد نیاز در اندازه های مختلفی در دسترس می باشند. تصاویر لاپاراسکوپ در صحنه نمایشی مشاهده می شود که جراح از آن برای مشاهده آناتومی داخلی و هدایت عمل جراحی استفاده می کند. همچنین از تجهیزات ویدیویی و عکسبرداری نیز برای ثبت جراحی استفاده می شود که می توان پس از عمل جراحی از آنها برای توضیح نتایج حاصله برای بیمار استفاده کرد.طی سالیان اخیر میکرولاپاراسکوپی کاربرد بیشتری پیدا کرده است. در این اقدام از لاپاراسکوپ های کوچک تر (یعنی ۲ میلی متری در مقایسه با لاپاراسکوپ های بیمارستانی که ۵ تا ۱۰ میلی متر است) استفاده می شود، و بیمار نیز در مطب پزشک و تحت بی حسی موضعی و ایجاد خواب آلودگی و رخوت (که در حین عمل بیمار بیدار است ولی بسیار آرام) تحت عمل قرار می گیرد. ● یافته های طبیعی در لاپاراسکوپی تشخیصی، جراح قادر خواهد بود که نشانه های یک بیماری را (به عنوان مثال، چسبندگی های ناشی از اندمتریوز، کیست های تخمدانی، کیسه صفرای بیمار) سریعاً ببینند و سپس یا می تواند آن بیماری را با جراحی تحت درمان قرار دهد و یا اقدام به یک درمان طبی مناسب نماید. حین انجام لاپاراسکوپی تشخیصی می توان از بافتهای موجود در نواحی مشکوک نمونه برداری کرد، سپس یافته های آزمایشگاهی حاصله درمان طبی لازم را معین خواهد کرد. در لاپاراسکوپی درمانی اعمالی برای برطرف کردن یک مشکل شناخته شده طبی، مثلاً ترمیم فتق و یا برداشتن آپاندیس، صورت می گیرد. از آنجایی که لاپاراسکوپی در مقایسه با جراحی باز کم تهاجمی تر است، بیمار صدمه و ناراحتی کمتری را پس از جراحی تجربه می نماید، این اقدام عوارض کمتری خواهد داشت، طول اقامت بیمار در بیمارستان کمتر است و سریع تر می تواند فعالیت های روزمره خود را از سر گیرد، ولی به هر حال، بسته به وضعیت بیمار و نوع درمان، نتایج متفاوت خواهد بود.

تاریخچه اتاق عمل

قدمت جراحی به زمان پیدایش حیات باز می گردد . نخستین اعمال جراحی در دوران پیش از تاریخ با وسایل ابتدایی و ناقص سنگی انجام می گرفته است .

هیپوکرات پدر علم طب در 460 سال قبل از میلاد مسیح بیش از 70 کتاب در طب داخلی – جراحی نوشت . او در یکی ازاین کتاب ها که با عنوان جراحی بود ، در مورد توصیف اتاق های عمل بیمار، متصدی اتاق عمل ، وسایل جراحی ، چراغ های اتاق عمل  و در موقعیت کاربرد اصطلاحات جراحی به بحث پرداخته است.

گالن جراح یونانی 130 سال پیش از میلاد مسیح مطالعاتی در مورد ساختمان بدن مخصوصا دستگاه گردش خون و اعصاب و تنفس انجام داد . وی همچنین نکاتی در مورد ضد عفونی می دانسته و از شراب یا آب جوشیده برای شستشوی زخم ها استفاده می کرده است

 

 

در قرن چهاردهم میلادی برای بند آوردن خونریزی از آهن گداخته و سوزاندن بجای لیگاتور کردن استفاده می شده است . در قرن شانزدهم آمبروز پار جراح فرانسوی اهمیت لیگاتور و موارد استفاده آن را بیان کرد.

در سال 1867 میلادی جراح انگلیسی به نام جوزف لیستر معتقد بود که به کار بردن اسید کربولیک خطر بروز عفونت را ازبین می برد و همچنین معتقد بود که نظریه پاستور ( که عمل تخمیر و گندیدن به وسیله میکروارگانیسم ها  صورت می گیرد) در مورد جراحی نیز صادق بوده و عفونت های ناشی از آن را درمان می کند . بدین صورت کشفیات امروز پیرامون تکنیک های آسپتیک جراحی در ان زمان توسط لیستر پایه ریزی گردید . لویی پاستور(1895-1882) ثابت کرد که میکروب ها در اثر حرارت از بین می روند و عاملی برای سترون کردن به شمار می آید.

مدرسه پرستاری بولیو در سال 1875 میلادی گزارشی در مورد ابزارهای جراحی ، بانداژ نمودن و قطع خونریزی ( هموستاز) منتشر کرد.

در سال 1889 ، ویلیاو اچ ، ولچ پاتولوژیست ، ویلیام اسلر ، پزشک داخلی و ویلیام رای هالستد ، جراح دانشگاه جان هاپکینز را به منظور  تعلیم و آموزش پزشکان و پرستاران تاسیس نمودند و به این ترتیب اتاق های عمل به عنوان واحدی تخصصی شناخته شده و پرستاری اتاق عمل به عنوان رشته ای تخصصی معرفی گردید .

در طول سالهای  1920-1900 با پیشرفت در علم بیهوشیمرگ ومیر در نتیجه انجام عمل های جراحی کمتر شده و اعمال جراحی  زیادتری انجام می گرفت.

در سال 1901 پرستاری به نام مارتا لوسی از بوستون وظایف پرستاران اتاق عمل را توصیف نمود و تاکید داشت که پرستاران کسب دانش درباره مجموعه اصول ضدعفونی کردن ، دقت کامل و دوراندیشی در تهیه وسایل جراحی را  لازم دارند.

 

تا سال 1900 جراحان در اتاق عمل لباس اسکراب ( بلوز و شلوار ) می پوشیدند و اسکراب جراحی ( شستن دست ها و بازوها) طبق روش خاص اتاق عمل توسط تمام اعضای تیم جراحی انجام می گرفت و بعد از اسکراب دستکش استریل برای محافظت از دست ها تا شروع جراحی پوشیده می شد و سپس در هنگام جراحی دستکش ها از دست خارج می گردید. در سال 1905 استنباط شد نمی توان پوست را استریل کرد . بنابراین دستکش های جراحی از ان پس در طول عمل جراحی پوشیده می شد. در همین سال بود که پیشنهاد گردید که پرستار مسئول وسایل جراحی باید لباس عمل به تن کند. در سال 1907 گذاشتن کلاه جراحی برای پوشاندن دست شسته ( اسکراب) تنظیم گردید.

در سال 1957 انجمن پرستاران اتاق عمل به صورت یک تشکیلات مستقل بین المللی در آمد و به این ترتیب پیشرفت های آتی پرستاران اتاق  عمل به عنوان افرادی متخصص همگام با رشد انجمن پرستارات اتاق عمل حاصل گردید.

در سال 1960 انجمن پرستاران اتاق عمل اولین شماره رسمی مجله پرستاری اتاق عمل را به صورت ماهانه منتشر کرد. در سال های 1970-1960 تحقیقات پرستاری ارتباط بین آمادگی قبل از عمل و ریکاوری بعد از عمل را تایید کرده و پرستاران اتاق عمل به ویزیت قبل از عمل و اماده کردن روحی و روانی بیماران به وسیله کمک به تسکین ترس ، اضطراب با اموزش مناسب ترغیب نمودند.

امروزه با توجه به ارتباط سایر علوم نظیر میکروبیولوژی، آناتومی، فیزیلوژی، بیهوشی ، داروشناسی ، انواع مختلف اعمال جراحی با اطمینان و سهولت بیشتری انجام می گیرد و علوم روان درمانی ثابت می کنند که ارتباط نزدیکی بین بهبودی بیمار و استرس وجود دارد و اساس آموزش های علمی دانشجویان بر پایه کاهش این عوامل مهم پی ریزی می گردد و همچنین باید ارتباط  بین اخلاق پرستاری و قوانین جراحی پزشکی به یکدیگر نزدیک گردد تا بتوان رابطه ای مطلوب و انسانی بین پرستار و بیمار بنیان نهاد.

عفونت در اتاق عمل

 کنترل و پیشگیری از عفونت ناشی از اتاق عمل

در کنترل و پیشگیری از عفونت ناشی از اتاق عمل بر اساس نظام مراقبت عفونت های بیمارستانی توجه به سه مورد زیر به عنوان منشاء ایجاد عفونت باید مدنظر باشد:

·  بیمار

·  پرسنل اتاق عمل

·  محیط اتاق عمل

الف) بیمار

در مورد بیمار باید مراقبت های قبل از عمل و آمادگی بیمار مد نظر باشد که با فرآیند های زیر قابل اعمال است

1) ارزیابی از نظر وجود عفونت:

a) قبل از عمل جراحی عفونت های سایر قسمت های بدن  و دور از محل مشخص وتحت درمان قرار می گیرد و اعمال جراحی الکتیو تا حل مشکل عفونت به تأخیر انداخته می شود.

b) کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دبابت

c) بیمار تشویق به ترک مصرف سیگار می شود(بیمار حداقل30 روز قبل از عمل،از کشیدن سیگار،پیپ،قلیان و جویدن تنباکو خودداری نماید)

d) از دادن محصولات خونی لازم برای بیمار دریغ نمی شود

e) وضعیت بیمار قبل از عمل از نظر هپاتیت B وHIV (اختیاری) مشخص می شود.

f)  در صورتیکه بیمار چاق باشد قبل از عمل نسبت به کاهش وزن اقدام می شود.

2) دوش گرفتن با آنتی سپتیک قبل از عمل جراحی:

a) لازم است بیمار شب قبل از عمل دوش گرفته و یا با موار آنتی سپتیک حمام نماید.

3) چیدن موی محل عمل:

a) موهای محل عمل را مگر اینکه ایجاد مزاحمت برای عمل جراحی نماید اصلاح نمی کنند.

b) در صورت نیاز به اصلاح این کار بلافاصله قبل از عمل و با ماشین ریش تراش انجام می گیرد. 

4) آماده نمودن پوست بیمار در اتاق عمل:

a) قبل از آماده کردن پوست بیمار با مواد آنتی سپتیک بطور کامل محل و اطراف محل برش جراحی را شسته و تمیز می نمایند.

b) ماده آنتی سپتیک مناسب برای آماده کردن پوست  استفاده می شود.

c) این مواد را دایره وار از محل عمل به طرف محیط جهت آماده کردن پوست بکار می برند.

d) حتی الامکان اقامت قبل از عمل بیمار در بیمارستان را به حداقل می رسانند.

5) درمان پرسنل آلوده یا عفونی:

a) از شرکت پرسنل جراحی آلوده یا عفونت یافته تا زمان بهبودی در عمل خودداری می شود.

6) پیشگیری با آنتی بیوتیک قبل از عمل:

a) دادن آنتی بیوتیک به هیچ عنوان به معنی جایگزینی اقدامات مناسب کنترل عفونت در انجام جراحی نیست.

b) آنتی بیوتیک را فقط در مواردی بکار می برند که مشخص شده است از عفونت محل عمل جلوگیری خواهد کرد.

c) از آنتی بیوتیک های بی خطر(safe)،ارزان وباکتریسید با طیف وسیع استفاده می شود.

d) اولین دوز آنتی بیوتیک را در شروع جراحی تجویز می کنند.

e) سطح درمانی آنتی بیوتیک را در سرم و بافت محل عمل تا پایان دوره عمل و چند ساعت بعد از عمل در سطح درمانی نگه می دارند.

f)  پروفیلاکسی را برای مدت طولانی بعد از عمل ادامه نمی دهند.

g) برای عمل سزارین پر خطر آنتی بیوتیک پروفیلاکسی را بلافاصله بعد از کلمپ کردن بند ناف بکار می برند.

h) قبل از جراحی های انتخابی کولورکتال،با استفاده از تنقیه و مسهل کولون را از نظر مکانیکی آماده می سازند و روز قبل از عمل از مواد ضدمیکروبی خوراکی غیر قابل جذب در دوزهای منقسم استفاده می نمایند.

i)  برای پروفیلاکسی ضدمیکروبی بطور روتین از وانکومایسین استفاده نمی نمایند.

ب)پرسنل اتاق عمل

1) شستشوی جراحی دست یا مالش جراحی دست (Surgical handrub) باید قبل از عمل توسط پرسنل اتاق عمل اجرا شود.شستشوی جراحی دست در تمام اعمال جراحی تهاجمی و  برای تمام پرسنل اتاق عمل شامل پزشکان،متخصصین بیهوشی وپرستاران لازم است.

2) ماسک جراحی استاندارد استفاده شود. در صورت مرطوب شدن، ودر بین اعمال جراحی باید عوض شود. ماسک را نباید از گردن آویزان کرد و یا به جبیب گذاشت و دوباره استفاده کرد. ماسک های با کارائی بالا در موارد احتمال بیماری سل استفاده می شود.

3) گان و آپرونهای ضد آب (پیش بند) از آلودگی بازوها،سینه ولباس پرسنل با خون و سایر مایعات بدن جلوگیری نموده و نیز از انتشار ارگانیسم از پرسنل به بیمارپیشگیری می کند. تمام پرسنل اتاق عمل باید از گان استریل استفاده نمایند.

4) شان استریل برای ایجاد سدی بین فیلد جراحی و منبع بالقوه باکتری استفاده می گردد.

5) تیم جراحی باید لباس های اتاق عمل شامل بلوز و شلوار پوشیده و روی آن گان بوشند.

6) کلاه مخصوص اتاق عمل باید استفاده شود.

7) برای پیشگیری از انتشار قطرات آلوده به چشم و بینی از محافظ چشم و صورت استفاده می گردد.

8) تعویض کفش انجام می گیرد در صورت احتمال آلودگی با خون یا مایعات بدن چکمه غیر قابل نفوذ آب پوشیده می شود.

9) ناخن ها کوتاه شده و نباید از ناخن مصنوعی استفاده گردد و از آویزان کردن جواهرات به دست و انگشتان و ساعد اجتناب کرد

10)    دستکش  لاتکس استریل جراحی توسط پرسنل اتاق عمل پوشیده می شود و در صورت آلودگی یا پاره شدن تعویض می شود. پوشیدن دو جفت دستکش احتمال آلودگی دست با خون یا مایعات بدن را کاهش می دهد.

11)    در مواردیکه دستکش آلوده شده یا با دست برهنه تماس داشته یا تماس با هر چیز غیر استریل یا سوراخ شدن، نشت داشتن یا پارگی آن را تعویض می نمایند.

12)    محوطه و محل عمل را مشخص و تا پایان عمل استریل نگه می دارند.

13)    مناسب ترین راه تکنیک جراحی را به بهترین روش به اجرا می گذارند. کنترل خونریزی حین عمل و جابجائی آرام بافت محل عمل در کاهش عفونت بعد از عمل مؤثر خواهد بود.

14)    در جراحی های پیوند و نیز در جراحی بیماران HBV،HCV وHIV مثبت از دو جفت دستکش استفاده می شود

ج) کنترل محیط اتاق عمل

1) حفظ سالم ترین محیط در محل انجام عمل:

a) اتاق اختصاصی برای انجام عمل جراحی و اقدامات تهاجمی یا وسایل و تجهیزات استریل مشخص می گردد.

b) ورود پرسنل به اتاق عمل  محدود می گردد.

2) موقعیت اتاق عمل:

a) اتاق عمل باید از محل اصلی رفت و آمد بیمارستان و کریدور های آن مجزا باشد.

b) امکان دسترسی آسان به بخش های جراحی و اورژانس داشته باشد.

c) کف اتاق عمل از مواد مقاوم و دیوارهای آن از مواد قابل شستشوی غیر قابل جذب پوشیده شود.

d) اتاق عمل در ناحیه Aseptic قرار گیرد.

3) دما و رطوبت اتاق عمل:

a) مناسب ترین میزان رطوبت 55-50%

b) مناسب ترین دما یک درجه سردتر از محیط خارج از اتاق عمل می باشد(24- 18 درجه سانتیگراد)

4) تهویه اتاق عمل:

a) در اتاق عمل سیستم تهویه فشار مثبت برقرار می شود.

b) حداقل 15 بار تعویض هوا در ساعت انجام شده و حداقل 3 بارآن باید هوای تازه باشد.

c) ورود کل جریان هوا از سمت سقف و خروج آن نزدیک به کف زمین است.

d)  تمام هوا باید فیلتر شده گردش مجدد داشته و تازه باشد.

e) به منظور پیشگیری از عفونت زخم جراحی از اشعه ماورای بنفش استفاده نمی شود.

f)  بجز در مواقع عبور وسایل، پرسنل، و بیمار، درب های اتاق عمل بسته است.

g) برای انجام جراحی های ایمپلمنت، ارتوپدی، استفاده از اتاق عمل های مجهز به هوای مافوق تمیز مورد رسیدگی و مطالعه قرار دارد.

5) لوازم اتاق عمل:

  وسایلی نظیر دستگاه ساکشن و ونتیلاتور باید برای پیشگیری از آلودگی بطور متناسب انتخاب شود. وسایل بکار رفته باید شمرده شود، کمتر مورد دستکاری قرار گیرد و برای استریل کردن به واحد استریل اتاق عمل فرستاده شود.

a) تمام وسایل اتاق عمل بر اساس دستورالعمل باید استریل  شود.

b) فقط در مواقعی که باید از وسایل مراقبت از بیمار استفاده شود از روش فلاش برای استریل نمودن استفاده می شود.

6) پاک کردن و گندزدائی سطوح محیطی:

a) در مواقعی که در حین عمل جراحی، آلودگی قابل رویت سطوح یا تجهیزات با خون یا سایر مایعات بدن ایجاد شود قبل از عمل جراحی بعدی از گندزدائی مناسب برای تمیز کردن محل آلوده استفاده می شود.

b) بعد از آخرین عمل جراحی کف اتاق عمل با ماده گندزدای مناسب تمیز می گردد.

7) دفع زباله های اتاق عمل:

a) به علت خطر انتقال بیماری های منتقله از طریق خون زباله های اتاق عمل با کمترین دستکاری دفع می گردد.

b) مایعات بدن با پوشش حفاظتی مناسب مثل گان، اپرون و محافظ چشم  دفع می شود.

c) لوازم نباید قبل از فرستادن به واحد استریل اتاق عمل(TSSU) شسته شوند.

d) گازهای مورد استفاده در کیسه های آلوده درست در محل استفاده قرار داده می شود.

e) بقیه زباله های آلوده طبق امکانات موجود جابجا می شود.

8) نمونه گیری میکروبیولوژیک:

a) نمونه گیری بصورت روتین از محیط اتاق عمل توصیه نمی شود. فقط تحت عنوان تحقیقات اپیدمیولوژیک از سطوح محیطی یا هوای اتاق عمل نمونه میکروبیولوژیک تهیه می شود.

9) آسپسی و تکنیک جراحی:

a) در زمان کار گذاشتن وسایل داخل عروقی (کاتترمرکزی) یا کاتترهای بیهوشی نخاعی یا اپیدورال یا در زمان توزیع و مصرف داروهای داخل وریدی اصول آسپسی رعایت شود.

b) وسایل و محلول های استریل را بلافاصله قبل از مصرف روی یکدیگر سوار یا مخلوط نمی کنند.

c) به بافت ها به آرامی دست می زنند، هموستاز مؤثری بر قرار می کنند، نسوج مرده و جسم خارجی را به حداقل می رسانند و فضای مرده در محل جراحی را از بین می برند.

d) در صورتیکه محل جراحی به شدت آلوده باشد بستن پوست را در مرحله اول به تأخیر می اندازند یا محل انسزیون را باز می گزارند تا در مرحله بعدی ترمیم گردد .

e) اگر درناژ لازم باشد از درن ساکشن بسته (هموواگ) استفاده می شود. درن را در محل انسزیون جداگانه و دور از انسزیون محل عمل جراحی قرار می دهند. هر چه سریعتر درن را خارج می نمایند.

10)   مراقبت از انسزیون بعداز عمل جراحی:

a) اگر انسزیون در مرحله اول(زمان جراحی)بسته(بخیه)شده است،بعداز عمل به مدت 24 تا 48 ساعت از پانسمان استریل استفاده می نمایند.

b) قبل و بعد از تعویض پانسمان و در صورت هر گونه تماس با محل جراحی دست ها شسته می شود.

c) اگر نیاز به تعویض پانسمان محل انسزیون باشد از روش استریل استفاده می شود.

d) در رابطه با مراقبت صحیح از محل انسزیون علائم عفونت زخم و لزوم گزارش دهی چنین علایمی،  به بیمار و خانواده وی آموزش داده می شود.

تکنسین اتاق عمل

تکنسین اتاق عمل

گسترش مراكز بيمارستاني داراي اتاق عمل جراحي و نياز روزافزون به افراد كاردان براي اداره اتاق هاي عمل جراحي، بيانگر نياز جامعه به تكنيسين اتاق عمل است. افرادي كه مي توانند در مسائل فني، پزشكان جراح را ياري دهند.

فارغ التحصيلان اين رشته مي توانند در اتاق عمل به جراحان كمك هاي لازم فني را ارائه دهند. همچنين اين دسته از متخصصان مي توانند وسائل جراحي و استريل را جهت استفاده آماده نمايند و اداره اتاق عمل را به عهده گيرند.

درس هاي اين رشته در طول تحصيل:

دروس اصلي و تخصصي:

تكنيك اتاق عمل عمومي، فن پرستاري، فيزيولوژي، تشريح، شيمي آلي و بيوشيمي، بهداشت فردي و همگاني، انگل شناسي و ميكروب شناسي، داروشناسي عمومي و تخصصي، جراحي عمومي و تخصصي، اصطلاحات پزشكي و اصطلاحات رايج در اتاق عمل، كارآموزي عمومي، جراحي زنان و زايمان، بيماري هاي داخلي، آسيب شناسي، فيزيك پزشكي و كاربرد آن در اتاق عمل، خون شناسي و انتقال خون، بيهوشي، روش هاي احياء قلبي و ريوي، روانشناسي ، كارآموزي در عرصه.

سوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عمل - سوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عمل

سوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عمل - سوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عملسوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عمل - سوالات کاردانی به کارشناسی اتاق عمل

رشته کارشناسی ارشد اتاق عمل راه‌اندازی می‌شود

اکونیوز: با موافقت وزیر بهداشت، رشته اتاق عمل در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه علوم پزشکی تهران راه‌اندازی می‌شود.

به گزارش خبرگزاری اقتصادی ایران(econews.ir)، منطقه علوم پزشکی تهران، دکتر لنکرانی وزیر بهداشت طی نامه ای به دکتر لاریجانی رییس دانشگاه علوم پزشکی تهران با راه‌اندازی رشته اتاق عمل در مقطع کارشناسی ارشد ناپیوسته با ظرفیت 15 دانشجو در این دانشگاه موافقت کرد.

معرفی رشته اتاق عمل

دیباچه:

 

گسترش مراکز بیمارستانی دارای اتاق عمل جراحی و نیاز روزافزون به افراد کاردان برای اداره اتاق‌های عمل جراحی، بیانگر نیاز جامعه به تکنسین اتاق عمل است. افرادی که می‌توانند درمسائل فنی، پزشکان جراح را یاری دهند. فارغ‌التحصیلان این رشته می‌توانند در اتاق عمل به جراحان کمک‌های لازم فنی را ارائه دهند. همچنین این دسته از متخصصان می‌توانند وسائل جراحی و استریل را جهت استفاده آماده نمایند و اداره اتاق عمل را به عهده گیرند.

 

درس‌های این رشته در طول تحصیل :

دروس اصلی و تخصصی:

تکنیک اتاق عمل عمومی، فن پرستاری، فیزیولوژی، تشریح، شیمی آلی و بیوشیمی، بهداشت فردی و همگانی، انگل‌شناسی و میکروب‌شناسی، داروشناسی عمومی و تخصصی، جراحی عمومی و تخصصی، اصطلاحات پزشکی و اصطلاحات رایج در اتاق عمل، کارآموزی عمومی، جراحی زنان و زایمان، بیماری‌های داخلی، آسیب‌شناسی، فیزیک پزشکی و کاربرد آن در اتاق عمل، خون‌شناسی و انتقال خون، بیهوشی، روش‌های احیاء قلبی و ریوی، روانشناسی، کارآموزی در عرصه.

 

 

 

 

منبع : پارسی داک (سامانه ملی مقالات و تحقیقات دانشگاهی )

مغز هم از هکرها در امان نیست !

نشریه ABC در گزارشی 10 گزینه آسیب پذیر را که روزانه در معرض حمله هکرهای قرار داشته و هکرها به راحتی توانایی نفوذ به آنها را دارند، معرفی کرده است

درست در زمانی که فکر می کنید برای استفاده از رایانه از امنیت کافی برخوردارید، هکرها می دانند چگونه به هر یک از ابزار رایانه الکترونیکی مورد استفاده شما، تلفن همراه، چاپگر و حتی دستگاه مخلوط کن آشپزخانه خانه شما حمله کنند. هکرها این توانایی را دارند تا به هر ابزار الکترونیکی حمله کرده و از آنها علیه شما استفاده کنند.

 

در آینده ای نه چندان دور، زمانی که علم پزشکی در استفاده از تجهیزات واسط ماشینها و انسانها پیشرفت کند، هکرها حتی قادر خواهد بود بدن و مغز شما را در معرض خطر قرار دهند. در ادامه 10 گزینه معمولی که به صورت روزانه در معرض خطر حمله هکرها قرار داشته و هدفی آسان برای آنها به شمار می آید معرفی خواهند شد:

 

خودرو: خودرویی مانند مرسدس S550 با استفاده از اتصال به تلفن همراه امکان باز کردن یا قفل کردن درها از راه دور را به وجود خواهد آورد. خودروی "گراند کاروان" کرایسلر نیز از اتصال وای-فای به اینترنت برخوردار است و خودروهای جنرال موتورز از سیستم OnStar برای ارتباط با جهان اطراف استفاده می کنند و در عین حال برای زمانی که خودرو دزدیده شده کلیدی برای غیر فعال کردن آن از راه دور در این خودروها تعبیه شده است.

 

"دیوید پری" (David Perry) متخصص ویروس شرکت Trend Micro معتقد است بیشتر خودروها از رایانه های متعدد و شبکه ای از ابزار ارتباطاتی از قبیل GPS، وای-فای و بلوتوث برخوردارند که "هکرهای کلاه سفید" - متخصصانی که تنها به منظور مشخص کردن نقصهای ایمنی سیستمهای مختلف به درون آنها نفوذ می کنند - بارها نشان داده اند چنین ابزارهایی خودروها را در برابر حمله های هکرهای تبهکار آسیب پذیر خواهد کرد. به گفته پری در آینده ماشین دزدی دیجیتال خواهد شد.

 

 وی می گوید: "در آینده هکرها قادر خواهند بود برای به وجود آوردن ترافیکهای سنگین با استفاده از هک کردن بلوتوث، خودروها را از حرکت بازدارند."

 

GPS  : دستگاه های GPS از ماهواره های مدارگرد استفاده می کند تا مسیر خلوت را در میان ترافیکهای بزرگ به کاربر خود نشان دهد. به گفته "رابرت سیسیلیانو" مدیر شرکت ID TheftSecurity شاید هکرها برای اختلال در این ماهواره ها با مشکلات زیادی مواجه باشند اما دسترسی به دستگاه های GPS در هنگامی که دستگاه درحال بارگذاری اطلاعات جدید از اینترنت است به هیچ وجه کار سختی نخواهد بود.

 

به این شکل هکرها می توانند کنترل از راه دوری را بر روی دستگاه نصب کرده و مسیر کاربران را ردیابی کنند. به گفته پری تبهکارانی که به دستگاه GPS شما وارد می شوند می توانند شما را به منطقه ای دور افتاده برای مثال انباری متروکه هدایت کرده و سپس به شما حمله کنند. استفاده از مختل کننده های GPS شیوه ای دیگر است که هکرها برای اخلال در دستگاه ها و ایجاد ترافیکهای بزرگ از آن استفاده می کنند.

 

تلفنهای همراه: تلفنهای همراه برای هکرها اهدافی کاملا قابل دسترسی به شمار می روند و به گفته سیسیلیانو نرم افزارهای جاسوسی برای نفوذ به تلفنهای همراه امروزه در اینترنت در دسترس همه قرار دارد. ابتدا پیامکی حامل لینک اینترنتی خدمات رایگان را دریافت خواهید کرد و به محض وارد شدن به این لینک هکرها به تلفن همراه شما نفوذ کرده اند. از شیوه های بسیار خطرناک هک که بیشتر در ژاپن رایج است نیز نفوذ هکرها به سیستم تماس های تلفن اضطراری  و غیر فعال کردن این خدمات حیاتی است.

 

سیستم ایمنی خانه: درها را قفل می کنید، دوربین مدار بسته در جلوی ورودی منزل کار می گذارید و سیستم دزدگیر را در منزل نصب می کنید اما با این همه هکرها همچنان می توانند وارد خانه شما شوند! تکنیکی به نام Lock Bumping که شاه کلید هکرها برای باز کردن در خانه ها به شمار می رود.

 

 این شاه کلید که در واقع یک سیگنال ویدیویی است. در صورتی که بر روی سیگنال محافظت نشده وای-فای ارسال شود می تواند دستکاری و اخلال در آن را تسهیل کند. همچنین استفاده از ابزار واسط قدرتمند الکترومکانیکی نیز می تواند برخی از سیستمهای دزدگیر را غیر فعال کند. به گفته پری سیستمهای خودکار امنیتی که برای محافظت از خانه ها طراحی می شوند در واقع درهای ورودی را برای هکرها آسیب پذیر می کنند و در صورتی که هکرها بتوانند تلفن همراه مالک را نیز بربایند امکان کنترل تمامی تجهیزات ایمنی خانه را نیز به دست خواهند آورد.

ادامه نوشته

کودکان پیش از حرف زدن ریاضی یاد می گیرند!

دانشمندان آمریکایی و انگلیسی در بررسیهای خود نشان دادند که کودکان پیش از اینکه حرف زدن را بیاموزند می توانند اعداد را درک کنند

محققان دانشگاه اموری و دانشگاه کالج لندن در خصوص تازه ترین کشف خود توضیح دادند: "ما نشان دادیم که کودک در 9 ماهگی می تواند صفات نسبی بیشتر از و کمتر از را از طریق اعداد درک کنند، اندازه اشیاء و مدت زمان را بفهمند و تمام این تواناییها را پیش از آموختن زبان کسب می کند."

 

یافته های این دانشمندان نشان می دهد که انسانها در نخستین ماههای زندگی از اطلاعات مربوط به کمیت و اعداد برای سازماندهی تجربیات خود از جهان پیرامون استفاده می کنند. این کمیت می تواند به آنها نشان دهد که اشیای مختلف چگونه رفتار می کنند.

 

این دانشمندان با تمرکز بر روی توسعه درک فضایی، پردازش عددی و درک زمان نشان دادند که تفاوتهای شناختی در مورد این مفاهیم با سطح نورونی اتصال دارد. برای مثال بزرگسالان اعداد کوچکتر را با طرف چپ مغز و اعداد بزرگتر را با طرف راست پردازش می کنند.

 

همچنین نتایج آزمایشات دیگر حاکی از آن است که بزرگسالان به سرعت از میان دو عدد، عدد بالاتر را انتخاب می کنند و این انتخاب زمانی مشکل می شود که عدد بالاتر از نظر ارزشی کوچکتر از عدد پایین تر باشد.

 

این دانشمندان برای ارزیابی قدرت درک کودکان، تصاویر گروهی از اشیاء را به کودکان 9 ماهه نشان دادند و دریافتند که کودکان وقتی که تصویر جدیدی را می بینند دوست دارند به آن خیره شوند. به این ترتیب این محققان توانستند با اندازه گیری طول مدتی که کودکان صرف خیره شدن به تصویر می کنند مدت زمان پردازش اطلاعات در مغز آنها را درک کنند.

 

براساس گزارش ساینس دیلی، زمانی که به کودکان تصاویر اشیای بزرگتری با خطوط سیاه و اشیای کوچکتر با نقاط سفید نشان داده می شد این کودکان از این الگوی رنگ برای نقشه برداری و مقایسه مفهوم "بیشتر و کمتر" اعداد و مدت زمان نیز استفاده می کردند.

 

 برای مثال اگر بیشتر اشیا با نقاط سفید بودند بچه ها به تصویر مدت زمان بیشتری نسبت به وقتی که اشیا با نوار سیاه بودند خیره می شدند. وقتی بچه ها طولانی تر نگاه می کردند این نشان می داد که آنها تفاوتهای ابعاد مرتبط با جهان پیرامون خود را درک کرده اند.

عوارض زخم

عوارض زخم

   ◊ سروما
   ◊ گسسته شدن زخم
   ◊ هماتوم
      هماتوم
هماتوم زخم، يعنى تجمع خون و لخته در زخم. احتمال ايجاد هماتوم در افرادى که ضد انعقاد مصرف مى‌کنند و کسانى که دچار کواگولوپاتى زمينه‌اى هستند، بسيار بيشتر است. سرفه شديد يا افزايش قابل توجه فشار شريانى بلافاصله بعد از جراحى ايجاد هماتوم را تسريع مى‌کند.
هماتوم گردن بايد به سرعت و قبل از درگيرى دستگاه تنفس تخليه شود.
      سروما
سروما به‌ معنى تجمع مايع غيرخونى و غير چرکى در زخم مى‌باشد که معمولاً پس از جراحى‌هائى که در آنها فلاپ‌هاى پوستى بلند مى‌شوند يا تعدادى از مجارى لنفاوى قطع مى‌شوند ايجاد مى‌گردد. (مانند ماستکتومي، جراحى‌هاى کشالهٔ ران). سروما ترميم را به تأخير انداخته، احتمال عفونى شدن زخم را افزايش مى‌دهد. بهتر است سروماهاى کشاله ران را که بعد از اعمال جراحى عروقى شايع هستند، به‌حال خود رها کرد، زيرا خطرات آسپيراسيون آنها (عفونت، پارگى ساختمان‌هاى عروقي، ...) از خطرات مربوط به‌خود سروما بيشتر است. اگر سروما باقى بماند - يا اگر بعد از گذشت چند روز شروع به نشت از زخم کند - بايد زخم را در اتاق عمل باز کرد و لنفاتيک‌ها را يافته، ليگاتور نمود.
      گسسته شدن زخم
بازشدن يا گسسته‌شدن زخم به‌معنى عدم پيوستگى کامل يا ناقص بعضى لايه‌هاى زخم جراحى يا تمام آنها مى‌باشد. به گسستگى تمام لايه‌هاى جدار شکم و بيرون زدن احشاء، evisceration مى‌گويند.
      عوامل خطرساز سيستميک
اين عارضه در بيماران مبتلا به ديابت شيرين، اورمي، نقص ايمني، يرقان، سپسيس، هيپوآلبومينمى و سرطان، در بيماران چاق و مسن و بيمارانى که تحت درمان کورتيکواستروئيدى هستند، شايع‌تر است.
      تشخيص و درمان
گرچه ممکن است هر زمان پس از بسته شدن زخم، گسستگى آن روى دهد، اين عارضه معمولاً بين روز پنجم و هشتم پس از عمل که قدرت زخم در حداقل است ايجاد مى‌شود. اولين علامت گسستگى ترشح مايع سروزى - خونى از زخم يا - در بعضى موارد - evisceration ناگهانى مى‌باشد. زخم‌هاى توراکس به‌جز در محل استونوم، کمتر از زخم‌هاى شکمى مستعد گسستگى مى‌باشند. در گسستگى زخم‌هاى استرنوم که معمولاً به‌علت عفونت روى مى‌دهد، قفسه سينه بى‌ثبات شده، نيازمند درمان فورى مى‌باشد.
در صورت گسستگى زخم لاپاراتومى و evisceration، بيمار بايد مجدداً بسترى شده، زخم توسط حولهٔ مرطوب پوشانده شود. با القاء بيهوشى کامل، بايد هر قسمت از روده يا امنتوم که بيرون آمده توسط محلول رينگر لاکتات حاوى آنتى‌بيوتيک شسته شده، به داخل شکم بازگردانده شود. بعد از تميز کردن مکانيکى و شستشوى فراوان زخم، بايد بخيه‌هاى قديمى باز شده، تمام لايه‌هاى شکم با استفاده از بخيه‌هاى فشارى با سيم شماره ۲۲ يا نخ نايلون سفت دوخته شود. در evisceration هم عوامل کمک‌کننده (مانند سپسيس و سرطان) و هم عفونت وجود دارند، درنتيجه مورتاليتى آن %۱۰مى‌باشد.
در مواردى‌که evisceration وجود ندارد، اگر جراحى مجدد براى بيمار خطرناک است و اگر زخم عفونى شده است، بايد تا مدتى بستن زخم را به تعويق انداخت. از طرفى ترميم مجدد زخم با تأخير، موجب افزايش احتمال هرنى انسيزيونال در آينده مى‌شود.
عود evisceration پس از بستن مجدد زخم گسسته شده نادر است، ولى در حدود %۲۰ اين بيماران در آينده هرنى انسيزيونال ايجاد خواهد شد.
      عوامل خطرساز موضعى
      دوختن مناسب زخم
اين عامل به‌ تنهائي، مهم‌ترين علت گسستگى مى‌باشد.
علت باز شدن اکثر زخم‌ها اين است که بخيه، فاشيا را پاره مى‌کند. بخيه‌ها بايد ۳-۲ سانتى‌متر از لبه‌هاى زخم و حدود ۱ سانتى‌متر از يکديگر فاصله داشته باشند. باز شدن زخم معمولاً در اثر کافى نبودن تعداد بخيه‌ها و نزديک‌بودن آنها به لبه‌هاى زخم رخ مى‌دهد. نخ‌هاى جديد صناعى (پلى‌گليکوليک اسيد، پلى‌پروپيلن، و غيره) براى دوختن فاشيا واضحاً به کاتگوت برترى دارند.
      فشار داخل شکم
عوامل افزايندهٔ فشار شکمي، انسداد روده پس از جراحي، چاقى و ايجاد سيروز به‌همراه آسيت مى‌باشند. هم‌چنين استفادهٔ مداوم از عضلات شکمى براى تنفس که در بيماران مبتلا به COPD ديده مى‌شود نيز به گسستگى زخم کمک مى‌کند.
      ترميم ناقص زخم
در بيش از نيمى از زخم‌هائى که گسسته مى‌شوند، عامل مربوطه عفونت مى‌باشد. وجود درن، سروما و هماتوم در زخم نيز ترميم را به تأخير مى‌اندازد.

عوارض روانى

عوارض روانى

در حدود %۵/۰ از بيمارانى که جراحى شکم شده‌اند، سايکوز بعد از جراحى ايجاد مى‌شود. اين عارضه به‌دنبال جراحى‌هاى قفسه سينه، در افراد مسن، و در افرادى که بيمارى مزمن دارند، شايع‌تر است. داروهائى که پس از جراحى تجويز مى‌شوند، ممکن است در ايجاد سايکوز نقش داشته باشند؛ به‌خصوص مپريدين، سايمتيدين و کورتيکوستروئيدها. در بيماران دچار سايکوز بعد از جراحي، نسبت به ساير بيماران سطح β اندورفين و کورتيزول پلاسما بالاتر است. به‌‌دنبال برخى جراحى‌هاى خاص، ممکن است سندرم‌هاى روانى خاصى ايجاد شوند، مانند ايجاد توهم بينائى و 'سندرم لکهٔ سياه' که بعد از جراحى چشم عارض مى‌شوند.

اکثر اختلالات رواني، در سومين روز پس از جراحى مشاهده مى‌شوند.

      مشکلات روانی خاص

      سندرم ICU
حالت‌هاى درونى مداومى که از درد و ترس و بى‌خوابى به‌علت چراغ‌هاى روشن، دستگاه‌هاى مانيتورينگ و صداى مداوم منشاء مى‌گيرند، باعث ايجاد يک اختلال روانى به‌نام سايکوز ICU مى‌گردند. هنگامى که فرآيندهاى ادراکى کلاً مختل مى‌شوند، بيمار دچار دليريوم (هذيون) مى‌گردد که تظاهرات آن عبارتند از: اختلال بينائي، شنوائى و لمس، گيجي، بى‌قرارى و ناتوانى در تمييز واقعيت از رويا. با جدا کردن بيمار از محيط نامناسب، کاهش سر وصداى محيط، خواب کافى و خارج کردن بيمار از ICU به محض امکان، مى‌توان از اين عارضه جلوگيرى کرد.

      دليريوم بعد از کارديوتومى
تغييرات روانى به‌دنبال جراحى قلب باز عبارتند از: اختلال در حافظه، تمرکز، درک و فهم، و گاهى هيستري، افسردگى و اضطراب شديد. اين نشانه‌ها معمولاً پس از گذشت سه روز بعد از جراحى ظاهر مى‌شوند. نوع عمل، وجود بيمارى ارگانيک مغز، بيمارى مزمن داخلي، و مدت زمانى که بيمار گردش خون خارج بدنى دارد، به ايجاد اين عارضه مربوط هستند. استفاده از آرام‌بخش ضعيف و جلوگيرى از بروز سندرم ICU، ممکن است مانع ايجاد اين عارضه شوند. در بيشتر مواقع ممکن است به هالوپريدول (هالدول) با دوز ۵-۱ ميلى‌گرم به‌صورت خوراکي، داخل عضلانى يا وريدى احتياج باشد. در اين بيماران هالوپريدول به فنوتيازين ترجيح دارد زيرا عوارض جانبى قلبى عروقى آن کمتر است.

      دليريوم ترمنس
در افراد الکلى که مصرف الکل را يک‌باره قطع مى‌کنند ديده مى‌شوند. درمان انتخابى بنزوديازپين‌ها مى‌باشند بايد به بيمار ويتامين B1 (تيامين) و سولفات منيزيم هم داده شود.

      اختلالات جنسى
مشکلات جنسى اغلب پس از جراحى‌هاى خاصى مانند پروستاتکتومي، جراحى قلب و ترميم آئورت ايجاد مى‌شوند. پاتوژنز اين عارضه کاملاً مشخص نمى‌باشد. در رزکسيون ابدومينوپرنئال، آسيب شاخه‌هاى محيطى شبکهٔ ساکرال ممکن است باعث ناتوانى جنسى شود.

عوارض دستگاه ادرارى

عوارض دستگاه ادرارى

      احتباس ادرار پس از عمل جراحى
اين عارضه، به‌خصوص پس از جراحى‌هاى پرينه يا جراحى‌هائى که با بى‌حسى نخاعى انجام مى‌شوند، شايع است. عواملى که باعث احتباس ادرار مى‌شوند با مکانيسم‌هاى نخاعى مسئول تخليهٔ طبيعى و اتساع بيش از حد مثانه، تداخل مى‌کنند. اگر حجم مثانه از حد طبيعى که حدود ۵۰۰ ميلى‌ليتر است بيشتر شود، انقباض مثانه مهار مى‌شود. هرگاه احتمال رود جراحى بيش از ۳ ساعت طول خواهد کشيد، و يا هنگامى‌که نياز به تزريق مايع داخل وريدى زيادى وجود دارد، بايد مثانه به‌طور پروفيلاکتيک کاتتريزه شود.
      عفونت مجارى ادرار
شايع‌ترين عفونت بيمارستاني، عفونت مجارى ادرارى تحتانى مى‌باشد. عوامل زمينه‌ساز اصلى عبارتند از: آلودگى قبلى مجاري، احتباس ادرار و استفاده از وسايلى مانند کاتتر مثانه. با آزمايش ادرار، تشخيص ميسر بوده، با تهيه کشت قطعى مى‌گردد. درمان شامل هيدراسيون کافي، درناژ مناسب مثانه و آنتى‌بيوتيک‌هاى اختصاصى مى‌باشد.

عوارض مغزى

عوارض مغزى

      اشکالات عروقى مغز پس از جراحى
مکانيسم‌هاى طبيعى تنظيم‌کننده در مغز مى‌توانند جريان خون مغز را در طيف وسيعى از فشارخون که حداقل آن ۵۵mmHg مى‌باشد، حفظ کنند. پس از حدود ۴ دقيقه ايسکمى کامل، مغز دچار تغييرات برگشت‌ناپذير مى‌شود.
آسپيرين با مهار تجمع پلاکتى ممکن است از ترومبوز زودرس پس از جراحى جلوگيرى کند.
      تشنج
به‌دليل ناشناخته‌اي، در بيماران مبتلا به کوليت اولسرو و بيمارى کرون، پس از جراحى تشنج به‌همراه از دست دادن هوشيارى شايع‌تر است.

عوارض صفاقى

عوارض صفاقى

      هموپريتوئن
هموپريتوئن بعد از جراحى - يک عارضه سريعاً پيش‌رونده و کشنده - معمولاً درنتيجه مشکلات در برقرارى هموستاز ايجاد مى‌شود.
معمولاً ظرف ۲۴ ساعت بعد از جراحي، هموپريتوئن با تظاهرات هيپوولمي، مانند تاکى‌کاردي، کاهش فشارخون، کاهش برون‌ده ادراري، و انقباض عروق محيطى ايجاد مى‌شود. با ادامهٔ خونريزى ممکن است قطر شکم افزايش يابد. تغيرات هماتوکريت معمولاً در ۶-۴ ساعت اول قابل توجه نمى‌باشد.
تشخيص‌هاى افتراقى افت سريع فشار خون پس از جراحى عبارتند از آمبولى ريه، ديس ريتمى قلبي، پنوموتوراکس، انفارکتوس ميوکارد، و واکنش‌هاى آلرژيک شديد. به‌محض رد ساير بيمارى‌ها بايد حجم داخل عروق را با تزريق مايع افزايش داد. اگر فشار پائين يا ساير علامت‌ها رفع نشوند، بيمار را بايد سريعاً جراحى مجدد نمود. طى جراحى بايد خونريزى را متوقف کرده، لخته‌ها را تخليه کرد و حفره صفاقى را با سالين شستشو داد.
      عوارض درن
بعد از جراحى به‌منظور تخليه مايعات تجمع يافته در حفره صفاق مانند صفرا يا شيره پانکراس، يا براى تخليه آبسه‌ها از درن استفاده مى‌شود. با به‌کار بردن درن پس از جراحي، ميزان بروز عفونت شکم و محل زخم افزايش مى‌يابد. درن‌هاى بزرگ و سخت ممکن است احشاء يا عروق مجاور را سوراخ کرده باعث ايجاد فيستول يا خونريزى گردند. از آنجائى که درن‌ها سبب نشت از محل آناستوموز و تشکيل فيستول مى‌شوند، نبايد آنها را در تماس با آناستوموزهاى روده قرار داد.

عوارض درمان‌هاى داخل وريدى و کنترل هموديناميک

عوارض درمان‌هاى داخل وريدى و کنترل هموديناميک

   ◊ آمبولی هوا
   ◊ عوارض قلبی - ریوی
   ◊ فلبیت
   ◊ نکروز ایسکمیک انگشت
      آمبولى هوا
اين عارضه ممکن است در حين وارد کردن کاتتروريدى يا پس از آن رخ دهد. هواى آمبوليزه شده وارد دهليز راست مى‌شود و از پر شدن کامل آن جلوگيرى مى‌کند. علائم اين عارضه عبارتند از افت فشار خون، اتساع وريد ژوگولار، و تاکى‌کاردي. با قراردادن بيمار در وضعيت ترندلنبرگ در هنگام ايجاد راه وريدى مرکزى مى‌توان از اين عارضه جلوگيرى نمود. درمان فورى با آسپيراسيون هوا توسط سرنگ انجام مى‌شود. در صورت عدم موفقيت، بايد بيمار طورى قرار گيرد که طرف راست او بالا و سرپائين باشد. اين وضعيت به تخليه هوا از دهليز راست و بازگشت گردش خون به‌حالت طبيعى کمک مى‌کند.
      نکروز ايسکميک انگشت
براى مانيتورينگ دائمى فشارخون شريانى در هنگام جراحى و در ICU بايد از شريان راديال يا فمورال استفاده کرد. گاهى به‌دنبال استفاده از کاتتر در شريان راديال، نکروز ايسميک انگشت ايجاد مى‌شود. اين عارضه جدي، با اطمينان از باز بودن شريان اولنار قبل از استفاده از شريان راديال (توسط تست آلن) و تعويض محل ورود کاتتر هر ۳ يا ۴ روز، قابل پيشگيرى مى‌باشد. بعد از خارج کردن کاتتر شرياني، بايد براى جلوگيرى از ايجاد سودوآنوريسم شرياني، از پانسمان فشارى استفاده شود.
      عوارض قلبى - ريوى
پارگى دهليز راست به‌ەمراه تامپوناد قلبي، در ارتباط با استفاده از راه وريدى مرکزى مشاهده شده است. عوارضى که مربوط به استفاده از کاتتر Swan-Ganz مى‌باشند، عبارتند از پارگى قلب (معمولاً دهليز راست)، گره خوردن کاتتر درون قلب و ديس‌ريتمى قلبى.
      فلبيت
فلبيت يکى از مهم‌ترين علل تب پس از سومين روز بعد از عمل مى‌باشد. ترياد و علائم تورم، ادم و حساسيت، براى فلبيت تشخيصى است. بهترين راه جلوگيرى از اين عارضه رعايت روش‌هاى ضدعفونى هنگام قراردادن کاتتر وريدي، تعويض مکرر کاتتر (هر ۷۲-۴۸ ساعت)، و تغيير محل تزريق (هر ۴ روز)، مى‌باشد. به‌خاطر اينکه فلبيت در کانولاسيون وريدهاى پا بسيار شايع است، بايد از وريدهاى پا فقط در صورت غيرقابل دسترس بودن وريدهاى دست استفاده شود. درمان مناسب، خارج کردن کاتتر است.
      فلبيت چرکى
ممکن است به‌علت وجود يک ترومبوز عفونى در اطراف کاتتر ايجاد شود. شايع‌ترين ارگانيسم‌هاى مسئول، استافيلوکوک‌ها مى‌باشند. علائم موضعى التهاب همواره وجود دارند و ممکن است از محل ورود کاتتر چرک خارج شود. تب بالا و گشت مثبت خون در اکثر موارد ديده مى‌شود. درمان عبارت است از خارج نمودن وريد درگير، به‌صورتى که در قسمت پروگزيمال از بعد از شروع اولين کولترال باز قطع شود زخم بايد باز بماند.

تب بعد از عمل جراحى

در تقريباً %۴۰ بيمارانى که جراحى ماژور مى‌شوند، تب ايجاد مى‌گردد و در اغلب آنها بدون درمان خاصى برطرف مى‌شود. در هرحال تب بعد از اغلب آنها بدون درمان خاصى برطرف مى‌شود. در هرحال تب بعد از عمل مى‌تواند نشان‌دهندهٔ عفونت جدى باشد، بنابراين مهم است که بيمار از نظر بالينى بررسى شود. عواملى که معمولاً با منشاء عفونى تب بعد از جراحى ارتباط دارند عبارتند از: تروماى قبل از عمل، کلاس ASA بالاتر از ۲، شروع تب بعد از دومين روز پس از جراحي، افزايش اوليهٔ دما بالاتر از ۶ْ/۳۸ سانتى‌گراد (۵ْ/۱۰۱ فارنهايت)، شمارش WBC بالاتر از ۱۰۰۰۰μLبعد از عمل، و سطح سرمى نيتروژن اوره بيش از ۱۵mg/dl، اگر از موارد ذکر شده، ۳ مورد يا بيشتر وجود داشته باشند، احتمال وجود عفونت باکتريائى تقريباً %۱۰۰ مى‌باشد.

علت تبى که ظرف ۴۸ ساعت اول پس از جراحى بروز مى‌نمايد، معمولاً آتلکتازى مى‌باشد. در صورت اتساع مجدد ريه‌ها، دماى بدن به ميزان طبيعى برمى‌گردد. از آنجائى که معمولاً با آزمايش و بررسى‌هاى راديولوژيک تشخيص مقدور نمى‌باشد، بررسى وسيع بيمارى که بعد از جراحى دچار تب زودرس شده است و از جهات ديگر مشکلى ندارد، لازم نيست.

اگر تب پس از گذشت ۲ روز بعد از جراحى ايجاد شود، احتمال آتلکتازى کم است. تشخيص‌هاى افتراقى تب در اين دوره عبارتند از فلبيت مربوط به کاتتر، پنومونى و عفونت مجارى ادار.

اگر بيماران دچار عفونت نباشند، تب پس از روز پنجم بعد از عمل نادر است و در صورت وجود نشانگر عفونت زخم يا با شيوع کمتر بازشدن آناستوموز و آبسه داخل شکمى مى‌باشد. در بيمارانى که با گذشت ۵ روز از جراحى تب بالاى ۳۹ْ سانتى‌گراد (۲ْ/۱۰۲ فارنهايت) داشته، زخم آنها اثرى از عفونت نشان نمى‌دهد، توصيه مى‌شود يک بررسى تشخيصى با توجه به احتمال آبسه داخل شکمى انجام شود. در چنين مواردى انجام CTاسکن انتخابى است و قبل از وقوع نارسائى آشکار اعضاء، به تشخيص کمک مى‌کند.

در بيمارانى که دوران نقاهت را به‌طور طبيعى طى کرده‌اند، بعد از هفتهٔ اول پس از جراحي، تب نادر است و در صورت وجود تب بايد به مواردى از قبيل آلرژى نسبت به داروها، تب مربوط به ترانسفوزيون، ترومبوز عفونى وريد لگني، و آبسه‌هاى داخل شکمى مشکوک شد.

عوارض ايجادشده در اثر تغييرات حرکات دستگاه گوارش پس از جراحى

بيهوشى و دست‌کارى در حين جراحى باعث کاهش فعاليت پيش‌برندهٔ روده مى‌شود که همان ايلئوس بعد از جراحى مى‌باشد. عوامل گوناگونى باعث تشديد يا طولانى‌شدن ايلئوس مى‌شوند که عبارتند از داروها - به‌خصوص مخدرها، اختلال الکتروليتي، التهابات مثل پانکراتيت‌ يا پريتونيت، و درد.

درمان خاصى براى ايلئوس بعد از عمل وجود ندارد، ولى‌ به‌نظر مى‌رسد سيزاپريد مدت آن را کوتاه مى‌کند. که به‌علت اثرات پروکينتيک دارو بر حرکات روده (دليل اصلى ايلئوس بعد از عمل) مى‌باشد.
   ◊ اتساع معده
   ◊ اختلال عملکرد کبد پس از جراحی
   ◊ انسداد روده
   ◊ پانکراتیت پس از جراحی
   ◊ سفت شدن توده مدفوعی پس از جراحی
   ◊ کله‌سیستیت پس از جراحی
   ◊ کولیت ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل


      اتساع معده
عارضه‌اى نادر و کشنده بوده به‌علت اتساع شديد معده توسط گاز و مايع به‌وجود مى‌آيد. عوامل مساعدکننده عبارتند از آسم، جراحى اخير، انسداد راه خروجى معده و نبود طحال.

افزايش فشار داخل معده باعث انسداد وريدى مخاط و درنتيجه پرخونى و خونريزى مى‌شود. اگر اين روند ادامه يابد باعث نکروز ايسکميک و پرفوراسيون مى‌گردد. معدهٔ متسع شده ديافراگم را به بالا رانده باعث کلاپس لوب تحتانى ريهٔ چپ، چرخش قلب و انسداد وريد اجوف تحتانى مى‌شود. اگر معده دچار اتساع حاد شود احتمال دارد دچار ولوولوس گردد.

از دست رفتن مايعات و الکتروليت‌ها ممکن است باعث هيپوکلرمي، هيپوکالمي، و آلکالوز شود. اگر اين عارضه زود تشخيص داده شود، بايد با قرار دادن NGT و کاهش فشار معده درمان شود. در مراحل ديررس و ايجاد نکروز ممکن است نياز به گاسترکتومى باشد.

      انسداد روده
عدم بازگشت عملکرد روده بعد از جراحى ممکن است به‌علت ايلئوس پاراليتيک يا انسداد مکانيکى باشد. انسداد مکانيکى اغلب به‌دليل چسبندگى پس از عمل يا يک هرنى داخلى (مزانتريک) ايجاد مى‌شود. حدود نيمى از انسدادهاى روده باريک به‌دنبال چراحى کولورکتال ايجاد مى‌شود که شايد دليل آن وسعت دست‌کارى پريتوئن باشد. يکى از موارد افتراق انسداد از ايلئوس پاراليتيک وجود سطح مايع - هوا در عکس سادهٔ شکم در موارد انسداد روده است. به‌دنبال انسداد روده بروز استرانگوله شدن شايع نيست، با اين حال ميزان مرگ و مير عمدتاً به‌دليل تأخير در تشخيص بالا است.

درمان عبارت است از ساکشن از راه NGT به‌مدت چند روز اگر انسداد خود به‌خود رفع نشود، لاپاراتومى ضرورى است.

انواژيناسيون روده باريک بعد از جراحي، در بالغين عارضهٔ شايعى نيست ولى در کودکان %۱۰ موارد را شامل مى‌شود. %۹۰ از انواژيناسيون‌ها پس از جراحى ظرف ۲ هفتهٔ اول و بيش از نيمى از اين تعداد در هفته اول ايجاد مى‌شود. برخلاف انواژيناسيون ايديوپاتيک ايلئوکوليک، اغلب انواژيناسيون‌هاى پس از جراحي، ايلئوايلئال يا ژژونوژژونال مى‌باشند و بيشتر به‌دنبال جراحى‌هاى رتروپريتوئن و لگن ايجاد مى‌شوند و تنها درمان، جراحى است و در صورت زنده بودن روده، تنها کار لازم رفع انواژيناسيون مى‌باشد.

      سفت شدن توده مدفوعى پس از جراحى
بعد از جراحى در اثر ايلئوس کولون و اختلال در احساس پر بودن رکتوم اين عارضه ايجاد مى‌شود که اصولاً مربوط به افراد مسن بوده، ولى ممکن است در بيماران جوان‌ترى که داراى عوامل زمينه‌سازى مثل مگا کولون يا پاراپلژى هستند نيز به‌وجود آيد. تودهٔ مدفوعى سفت شده بايد با دست خارج و بيمار تنقيه شود و سپس معاينه رکتوم با انگشت تکرار گردد.

باريم باقيماندهٔ از معاينهٔ قبل از جراحي، ممکن است در کولون سفت شده، تشکيل Barium Impaction دهد که بيشتر در کولون راست که بيشترين آب جذب مى‌گردد ايجاد مى‌شود. تظاهرات بالينى مشابه انسداد روده مى‌باشد. درمان شامل تنقيه محلول پلى‌اتيلن گليکول - الکتروليت مى‌باشد.

      پانکراتيت پس از جراحى
در %۳-۱ از بيمارانى که در مجاور پانکراس جراحى شده‌اند (بيشتر از همه در جراحى مجارى صفراوي) رخ مى‌دهد. گاهى پانکراتيت به‌دنبال باى پس قلبى - ريوي، جراحى پاراتيروئيد و پيوند کليه ديده مى‌شود. پانکراتيت پس از جراحى معمولاً از نوع نکروزان مى‌باشد.

نکروز عفونى پانکراس و ساير عوارض، در اين نوع از پانکراتيت، ۴-۳ برابر بيشتر از پانکراتيت صفراوى يا الکلى ديده مى‌شوند.

در اغلب موارد به‌نظر مى‌رسد پاتوژنز تروماى مکانيکى به پانکراس يا سيستم خونرسانى آن مى‌باشد. شيوع ۲ درصدى پانکراتيت پس از پيوند کليه احتمالاً وابسته به عوامل خطرسازى مانند استفاده از کورتيکواستروئيدها يا آزاتيوپرين، هيپرپاراتيروئيديسم ثانويه، يا عفونت ويروسى مى‌باشد. تغييرات حاد در کلسيم سرم به‌دنبال جراحى پاراتيروئيد باعث ايجاد پانکراتيت مى‌شود.

      اختلال عملکرد کبد پس از جراحى
هيپربيلى روبينمى بعد از جراحى به سه دسته تقسيم مى‌شود: زردى پره هپاتيک، نارسائى هپاتوسلولار، و انسداد بعد از کبد. در اين بين، شايع‌ترين علت زردى پس از اعمال جراحي، علل مربوط به نارسائى هپاتوسلولار مى‌باشد.

      علل زردى پس از عمل جراحى

    ۱. زردى پيش از کبدى:    
   
    - هموليز (داروها، انتقال خون، حملهٔ آنمى داسى بازجذب هماتوم)    
   
   


    ۲. بى‌کفايتى هپاتوسلولار:    
   
    - هپاتيت ويروسى
- علل داروئى (بيهوشى و ساير داروها)
- ايسکمى (شوک و هيپوکسمي)
- سپسيس
- رزکسيون کبد
- ساير علل (مثل TPN و سوءتغذيه)    
   
   


    ۳. انسداد پس از کبدي:    
   
    - سنگ‌هاى باقيمانده
- آسيب به مجارى
- تومور (منظور تومور درمان‌نشده يا تشخيص داده نشده)
- کله‌سيستيت
- پانکراتيت    
   
   

      کله‌سيستيت پس از جراحى
کله‌سيستيت حاد، پس از هر جراحى ممکن است ايجاد شود ولى بعد از اعمال گوارشى شايع‌تر است.

کله‌سيستيت شيميائى در بيمارانى که توسط ميتومايسين و فلوکسوريدين، شيمى درمانى مى‌شوند، به‌قدرى شايع است که هميشه قبل از شروع تجويز اين مواد، کله‌سيستکتومى انجام مى‌گيرد.

در برخى موارد کله‌سيستيت فولمنيانت با انفارکت کيسهٔ صفرا، به‌دنبال آمبوليزاسيون شريان کبدى به‌علت تومور يا مالفورماسيون، ديده مى‌شود. کله‌سيستيت پس از جراحى از چند جهت با کله‌سيستيت حاد معمولى متفاوت است.

۱. در %۸۰-۷۰ موارد بدون سنگ است، ۲. در مردان شايع‌تر است (%۷۵)، ۳. به‌سرعت به‌ سمت نکروز کيسه صفرا پيشرفت مى‌کند و ۴. به درمان محافظه‌کارانه پاسخ نمى‌دهد.

      کوليت ناشى از کلستريديوم ديفيسيل
در بيماران جراحي، اسهال در اثر کلستريديوم ديفيسيل، يک عفونت شايع بيمارستانى مى‌باشد. طيف بيمارى از کلونيزاسيون بدون علامت تا - ندرتاً - کوليت توکسيک شديد متغير مى‌باشد. عامل خطرساز اصلي، استفاده از آنتى‌بيوتيک پيش از جراحى مى‌باشد. با يافتن يک توکسين سيتوپاتيک خاص در مدفوع يا رشد ارگانيسم در کشت تهيه شده از نمونه‌هاى مدفوعى يا رکتال تشخيص قطعى مى‌شود. در بيماران شديداً آلوده، در کولونوسکوپى پسودومامبران ديده مى‌شود. درمان توسط وانکومايسين خوراکى يا مترونيدازول صورت مى‌گيرد.

عوارض تنفسى

عوارض تنفسى به تنهائى بزرگترين عامل ايجاد موربيديته بعد از جراحى‌هاى ماژور و دومين علت شايع مرگ پس از جراحى در بيماران مسن‌تر از ۶۰ سال مى‌باشند. به‌خصوص بيمارانى که جراحى قفسه سينه و قسمت فوقانى شکم براى آنها انجام مى‌شود، مستعد ابتلاء به عوارض ريوى مى‌باشند. ميزا بروز اين عارضه به‌ترتيب در جراحى‌هاى لگن، اندام‌ها، يا سر و گردن کم مى‌شود. احتمال ايجاد اين عوارض در جراحى‌هاى اورژانس بيش از بقيه جراحى‌ها است.
   ◊ آتلکتازی
   ◊ آسپیراسیون ریوی
   ◊ آمبولی چربی
   ◊ پنومونی بعد از جراحی
      آتلکتازى
آتلکتازي، شايع‌ترين عارضه ريوى پس از جراحى است. آتلکتازى در بيماران مسن يا چاق، افراد سيگارى و کسانى که نشانه‌هاى بيمارى ريوى را دارند، شايع‌تر است. اين عارضه در ۴۸ ساعت اول بعد از جراحى بيشتر رخ داده، مسئول بيش از %۹۰ دوره‌هاى تب در اين زمان مى‌باشد. پاتوژنز آتلکتازى شامل عوامل انسدادى و غيرانسدادى مى‌باشد. اغلب اوقات، علت غيرانسدادى بوده مربوط به بسته شدن برونشيول‌ها است. تنفس کم‌عمق و عدم متسع کردن ريه به‌طور متناوب، باعث کم شدن اندازه و حکم آلوئول مى‌شود. ساير علل غيرانسدادى آتلکتازى عبارتند از کاهش ظرفيت باقيماندهٔ عملى و کاهش سورفا کتانت ريوي.
اثر فورى آتلکتازي، کاهش اکسيژناسيون خون مى‌باشد، اثر ديررس، تمايل قسمت آتلکتاتيک به عفونى شدن مى‌باشد. عموماً اگر يک قسمت از ريه به‌مدت ۷۲ ساعت دچار آتلکتازى باشد، ابتلاء به پنومونى تقريباً حتمى است.
آتلکتازى معمولاً با تب (با پاتوژنز نامعلوم)، تاکى پنه، و تاکى کاردى تشخيص داده مى‌شود. در معاينه فيزيکى ممکن است ديافراگم بالا آمده باشد و رال‌هاى منتشر و کاهش صداهاى تنفسى وجود داشته باشد. با راه‌اندازى سريع بيمار، تغيير مکرر وضعيت، تشويق به سرفه‌کردن، و استفاده از يک اسپيرومتر تحريک‌کننده، مى‌توان از ايجاد آتلکتازى به‌دنبال جراحى جلوگيرى نمود.
داروهاى برونکوديلاتور و موکوليتيک که به‌همراه داروهاى خلط‌آور تجويز مى‌شوند. ممکن است به بيماران دچار بيمارى مزمن انسدادى ريه کمک کنند. آتلکتازى در اثر انسداد راه هوائى اصلي، ممکن است به ساکشن اندوبرونکيال از طريق اندوسکوپ نياز پيدا کند.
      آسپيراسيون ريوى
اسفنکترهاى گاستروازوفاژيال و فارنگوازوفاژيال به‌طور طبيعى از آسپيراسيون محتويات اوروفارنژيال و معده جلوگيرى مى‌کنند. استفاده از NGT و لوله تراشه و داروهائى که عملکرد CNS را کاهش مى‌دهند، با مختل کردن اين مکانيسم‌ها باعث آسپيراسيون مى‌شوند و عوامل ديگرى مانند ريفلاکس گاستروازوفاژيال، پر بودن معده، يا وضعيت بيمار نيز ممکن است در آسپيراسيون مؤثر باشند.
شدت آسيب ريوى ايجادشده توسط مايع آسپيره شده که معمولاً از معده منشاء مى‌گيرد، به ميزان مايع آسپيره شده، PH آن و تعداد دفعات آسپيراسيون بستگى دارد. اگر PH حدود ۵/۲ باشد، بلافاصله باعث پنومونيت شيميائى و به‌دنبال آن ادم و التهاب موضعى مى‌گردد. اين تغييرات زمينه را براى ابتلاء به عفونت ثانويه مساعد مى‌کنند. آسپيره کردن مواد جامد به انسداد راه‌هاى هوائى مى‌انجامد. گرچه ممکن است انسداد برونشيل‌هاى ديستال در ابتدا به‌خوبى تحمل شود، ولى ممکن است بعداً به آتلکتازى و تشکيل آبسه ريه منجرر گردد. درگيرى سگمان‌هاى قاعده‌اى شايع‌تر است. معمولاً پس از چند سال تا کى‌پنه، رال و هيپوکسى و با شيوع کمتر سيانوز، ويزينگ و آپنه ايجاد مى‌شود.
در بيمارانى که ميزان زيادى مايع آسپيره کرده‌اند، هيپوولمى ايجاد شده به‌علت از دست دادن مايع و کلوئيد، ممکن است منجر به هيپوتانسيون و شوک شود.
در مواقعى که احتمال آسپيراسيون زياد است، ممکن است تجويز يک دوز سايمتيدين قبل از القاء بيهوشى مفيد باشد. درمان آسپيراسيون شامل بازکردن مجدد راه هوائى و جلوگيرى از صدمه بيشتر به ريه‌ها مى‌باشد. بايد بلافاصله ساکشن اندوتراکئال انجام شود، شايد لازم باشد براى خارج کردن جسم جامد، برونکوسکوپى انجام شود. هم‌زمان با اين اقدامات بايد مايع درمانى آغاز شود. در ۳ ساعت اول، ممکن است تجويز ۳۰ کيلوگرم/ ميلى‌گرم هيدرو کورتيزون وريدى مفيد واقع شود. در صورت آلودگى شديد ماده آسپيره شده بلافاصله آنتى‌بيوتيک به بيمار داده مى‌شود.
      پنومونى بعد از جراحى
در ميان بيمارانى که پس از جراحى فوت مى‌کنند، شايع‌ترين عارضهٔ ريوي، پنومونى مى‌باشد. در بيماران مبتلا به عفونت صفاقى و کسانى که حمايت تنفسى طولانى دريافت مى‌کنند، پس از جراحى احتمال ابتلاء به پنومونى بيشتر است. فاکتورهاى مساعدکننده مهم عبارتند از: آتلکتازي، آسپيراسيون و زياد بودن ترشحات.
بعد از جراحى سرفه معمولاً ضعيف است و شايد قادر به پاک کردن مجارى هوائى نباشد. استفاده از لولهٔ تراشه باعث اختلال مکانيسم موکوسيليارى مى‌شود. ادم ريه، آسپيراسيون، درمان با کورتيکواستروئيد نيز، عملکرد ماکروفاژ آلوئولى را کاهش مى‌دهند.
باسيل‌هاى گرم منفى مسئول بيش از نيمى از عفونت‌هائى ريوى بعد از جراحى مى‌باشند عفونت‌هاى ايجادشده معمولاً چند ميکروبى بوده، در اثر آسپيره کردن ترشحات اوروفانژيال رخ مى‌دهند.
گاهى باکترى‌ها از طريق تنفس ريه‌ها را عفونى مى‌کنند - مثلاً از راه رسپيراتورها. سودومونا آئروژينوزا و کلبسيلا مى‌توانند در محفظه‌هاى مرطوب اين دستگاه‌ها باقى بمانند و در ICU عفونت‌هاى اپيدميک به‌وجود آورند. تظاهرات بالينى پنومونى تب، تاکى پنه، خلط و افزايش تراکم ريوى مى‌باشند.
درمان اين مشکلات، شامل پاک کردن ترشحات از مجارى و تجويز آنتى‌بيوتيک مى‌باشد. براى تشخيص نوع ارگانيسم عفوني، از خلطى که با استفاده از ساکشن اندوتراکئال مستقيماً از تراشه به‌دست مى‌آيد، استفاده مى‌شود.
بلافاصله بعد از جراحى‌هاى قسمت فوقانى شکم، مقدار کمى افيوژن پلورال شايع است و اهميت بالينى ندارد.
      آمبولى چربى
آمبولى چربى شايع است ولى به‌ندرت ايجاد علائم مى‌کند. در %۹۰ بيمارانى که دچار شکستگى استخوان‌هاى دراز شده، يا تعويض مفصل براى آنها انجام گرفته است، در بستر عروقى ريه ذرات چربى يافت مى‌شود. منابع اگزوژن چربى مانند انتقال خون، امولسيون چربى داخل وريدى و يا پيوند مغز استخوان نيز مى‌توانند باعث آمبولى چربى شوند. علائم سندرم آمبولى چربى عبارتند از: اختلال عملکرد عصبي، نارسائى تنفسي، و وجود پتشى در اگزيلا، قفسهٔ سينه و قسمت پروگزيمال دست‌ها.
معمولاً تغييراتى از قبيل کاهش هماتوکريت، ترومبوسيتوپني، و ساير اختلالات انعقادى ديده مى‌شوند.
با ظاهر شدن نشانه‌ها، بايد تا از بين رفتن نارسائى ريوى و تظاهرات CNS، درمان حمايتى انجام شود. در صورت نارسائى تنفسى از وينتلاسيون با فشار مثبت پايان بازدمى (PEEP) و ديورتيک استفاده مى‌شود.

پاروتيت پس از جراحى

عفونت استافيلوکوکى غده پاروتيد، نادر ولى جدى بوده، تقريباً فقط افراد مسن، معلول و بيماران دچار سوء تغذيه با بهداشت نامناسب دهان را درگير مى‌نمايد. اين عارضه در هفته دوم پس از جراحى و در ارتباط با استفاده طولانى مدت از NGT ديده مى‌شود. عوامل آغازکننده عبارتند از دهيدراسيون، و بهداشت دهانى نامناسب.
پاتوژنز پاروتيت شامل کاهش فعاليت ترشحى غده و تغليظ ترشحات آن است که توسط استافيلوکوک يا باکترى‌هاى گرم منفى حفره دهان عفونى مى‌شود. نتيجه امر التهاب، تجمع سلول‌هائى که باعث انسداد مجارى متوسط و بزرگ مى‌شوند و در نهايت، تشکيل آبسه‌هاى کوچک متعدد مى‌باشد.
از لحاظ باليني، اولين تظاهر پاروتيت درد يا حساسيت در زاويه فک مى‌باشد. با پيش رفتن اين عارضه، تب ولکوسيتوز ايجاد شده ناحيه پاروتيد متورم و قرمز مى‌شود. پاروتيد معمولاً سفت به‌نظر مى‌رسد و حتى پس از تشکيل آبسه‌ها تموج ندارد.
با مصرف کافى مايعات، عدم مصرف آنتى‌کلى نرژيک‌ها، وارد کردن حداقل تروما در حين انتوباسيون، و مهم‌تر از همه بهداشت دهانى مناسب (قرقره‌کردن، شستشوى دهان و ساير روش‌هاى تميز کردن دهان) مى‌توان از ايجاد آن پيشگيرى کرد. تحريک جريان بزاق با جويدن آدامس، آبنبات سفت و غيره نيز مى‌توان مفيد باشد.
با ظهور نشانه‌هاى پاروتيت حاد، بايد با فشار ملايم موجب خروج مايع از مجراى استنسن شده، از آن کشت تهيه کرد. قبل از آماده شدن نتيجهٔ آزمايش بايد درمان با وانکومايسين آغاز شود. در صورت پيشرفت بيماري، پاروتيد بايد با جراحى تخليه شود.

تمساح دلیل بزرگ بودن مغز انسانهای اولیه!

مطالعات جدید نشان می دهند رژیم غذایی اصلی غارنشینان از گوشت تمساح ها تشکیل می شده است و خوردن همین ماده غذایی چرب باعث شده بود انسانهای اولیه از مغزهای بسیار بزرگی برخوردار باشند

این اطلاعات بر اساس استخوانهای خزندگان و ابزارهایی که در آشپزخانه ای ما قبل تاریخ کشف شده به دست آمده است. ابتدایی ترین نشانه هایی که ثابت می کنند انسانها از موجودات آبزی تغذیه می کرده اند.

 

ابزارهای سنگی و استخوانهای قصابی شده لاکپشتها، تمساح ها و ماهی ها در منطقه ای باستانی به قدمت 1.95 میلیون سال در شمال کنیا یافته شد در حالی که هیچ نشانه ای از استخوان انسانها در این منطقه نبود اما ترکیبی از بقایای به جا مانده نشان می دهند انسانهای اولیه از این مکان برای فراهم آوردن غذا استفاده می کرده اند.

 

به گفته محققان دانشگاه کیپ تاون وجود مواد غذایی دریایی در رژیم غذایی انسانهای اولیه می تواند یکی از عواملی باشد که منجر به بزرگتر شدن ابعاد مغز آنها شده است. این به آن دلیل است که خزندگان و ماهیها غنی از زنجیره های طولانی اسیدهای چرب اشباع شده هستند. برخی از متخصصان در دانشگاه کیپ تاون آفریقای جنوبی بر این باورند این چربیهای مفید بخشی از بسته تکاملی مغز انسانها بوده است.

 

دانشمندان امیدوارند کشف شواهدی برای تغذیه مغز در حدود سه تا 1.8 میلیون سال پیش بتواند چگونگی ظهور مغزهای بزرگتر را در میان انسانها توضیح دهد.

 

با این حال دانشمندان بر این باورند انسانهای اولیه کنیایی شکارچی تمساح نبوده اند بلکه با جستجو در میان لاشه های مرده جانداران بخشی از گوشت بدن آنها را به خانه باز می گردانده اند و تا قبل از ظهور دوران آتش در تاریخ حیات انسان، غذای خود را به صورت خام می خورده اند.

 

بر اساس گزارش نشنال جئوگرافی، "دین فالک" از دانشگاه فلوریدا معتقد است ایده تاثیر رژیم غذایی دریایی بر روی سلامت و رشد این انسانها ایده ای قابل قبول به نظر می رسد اما این ایده که بزرگ شدن مغز از حدود دو میلیون سال پیش و در اثر استفاده از این نوع مواد غذایی آغاز شده است فرضیه ای است که طی دهه گذشته به فراموشی سپرده شده است.

کشف دارویی که خاطرات دردناک را پاک می کند

گروهی از پژوهشگران آمریکایی و پورتوریکویی موفق شدند دارویی را کشف کنند که می تواند خاطرات دردناک را از ذهن پاک کند

 

محققان مدرسه پزشکی دانشگاه پورتوریکو با بودجه موسسه ملی بهداشت روان در آمریکا توانستند دارویی را کشف کنند و با آزمایش بر روی موشها نشان دهند که این دارو اثرات شگفت انگیزی در حذف خاطرات دردناک دارد.

 

این محققان برای دستیابی به این نتایج، یک خاطره دردناک را در موشها ایجاد کردند این خاطره دردناک در واقع ترس از صدای حاصل از ایجاد یک شوک الکتریکی به پای موشها بود.

 

به محض اینکه درد شوک الکتریکی ایجاد می شد، حیوانات همانطور که انتظار می رفت از صدای آن می ترسیدند. پس از چندبار تکرار این آزمایش، صداهایی مشابه صدای شوک الکتریکی ایجاد شد که موشها به دلیل داشتن خاطره دردناک بدون شوک الکتریکی، از این صدا وحشتزده می شدند.

 

سپس به مغز این موشها پروتئینی به نام Bdnf (فاکتور نوروترفیک اشتقاق مغزی) تزریق شد. این پروتئین به طور طبیعی در مغز تولید می شود و به نظر می رسد که با حافظه و توانایی یادگیری در ارتباط باشد.

 

در این تحقیقات مشخص شد که بلافاصله پس از تزریق، این ماده نوعی "حافظه امن" را ایجاد کرد که باعث می شد موشها دوباره جرات تحمل درد را پیدا کنند، چون خاطره این درد و ترس ناشی از آن پس از تزریق پروتئین از بین رفته بود.

 

در این خصوص این محققان اظهار داشتند: "علائم بسیاری وجود دارند که نشان می دهند Bdnf در اختلالات ذهنی دخالت دارد این بررسی جدید نشان می دهد که می توان داروهایی را برای افزایش سطح این پروتئین در مغز توسعه داد به این ترتیب احتمال درمان مشکلاتی مثل اختلال فشار روانى پس آسیبى ناشی از یک استرس یا اضطراب افزایش پیدا می کند."

 

این دانشمندان افزودند: "جنبه جالب این تحقیقات در این است که Bdnf اثرات یک شرطی سازی جدید را برای حذف خاطرات یک موقعیت دردناک القا کرده و یک حافظه امن را ایجاد می کند که موجب می شود موشها به آرامش برسند."

 

براساس گزارش ایندپندنت، نتایج این تحقیقات می تواند گامی رو به جلو در درمان آسیبهایی چون اختلال فشار روانى پس آسیبى باشد مطالعات پیشین درباره این اختلال نشان می دهد بخش اینفرا لیمبیک کورتکس جلوپیشانی کسانی که از این اختلال رنج می برند کوچکتر از حد نرمال است.

راز طب سوزنی فاش شد

گروهی از پژوهشگران آمریکایی با کشف یک مکانیزم مولکولی موفق شدند راز طب سوزنی با قدمتی چهار هزار ساله را فاش کنند

محققان دانشگاه روچستر در نیویورک که نتایج یافته های خود را در مجله نیچر نوروساینس منتشر کرده اند یکی از مکانیزمهای مولکولی که اثرات تسکین دهنده درد طب سوزنی را القاء می کند، کشف کردند.  

این محققان دریافتند که سوزنهای به کار رفته در طب سوزنی موجب می شود که در سطح بافت تحت درمان، ماده ای به نام "آدنوزین" آزاد شود. این ماده همانند یک مسکن طبیعی عمل می کند.

برپایه این ماده، دانشمندان آمریکایی موفق شدند با افزایش تجمع آدنوزین، اثرات ضد درد طب سوزنی را بر روی موشها سه برابر کنند.

 

طب سوزنی با قدمتی چهار هزار ساله یکی از رایج ترین روشهای غیر متداول پزشکی است که امروزه در تمام دنیا برای درمان بسیاری از بیماریها از آن استفاده می شود به ویژه یکی از کاربردهای آن در مقابل دردهای مزمن و دردهای شدید است.درحال حاضر چین، ژاپن و ایتالیا از بیشترین تعداد پزشک طب سوزنی برخوردارند.

 

محققان آمریکایی برای درک این مسئله که طب سوزنی در سطح مولکولی چه عملکردی دارد در پاهای موشها درد ایجاد و سپس سوزنها را در نقاط حساس به درد وارد کردند.

 

با بررسی سطح مولکولی، این دانشمندان دریافتند که در محل بافت تحریک شده با سوزنها آدنوزین ترشح شد.تاکنون آدنوزین به عنوان ماده ای که اثرات مطلوبی برای خواب ایجاد می کند شناخته شده بود.  

براساس گزارش تلگراف، این محققان نشان دادند در موشهایی که با این طب سنتی درمان شدند در مدت زمان بسیار کوتاهی پس از تحریک با سوزنها آدنوزین در بخش دارای درد ترشح شد و تا زمانی که از سوزنها استفاده می شد میزان آن به 24 برابر افزایش یافت با افزایش میزان این ماده، کاهش درد در موشها مشاهده شد.

به گزارش مهر، فوریه گذشته گروهی از دانشمندان انگلیسی دانشگاه یورک کشف کرده بودند که طب سوزنی بیشترین تاثیر خود را بر روی مغز دارد نه بدن و در واقع میزان درد را به جای بدن در مغز کاهش می دهد. این محققان با اسکن مغز گروهی از افراد تحت تحریکات طب سوزنی به این نتایج دست یافته بودند.

قرص‌هاي ورزش به زودي به بازار مي‌آيند!

محققان اعلام كردند: به زودي قرص‌هايي به بازار مي‌آيند كه تاثير ورزش كردن را روي بدن دارند

فعاليت بدني و تمرينات ورزشي، توانايي فرد را براي سوزاندن چربي از 50 درصد گرفته تا بيش از 1000 درصد بسته به ميزان تناسب اندام فرد و مدت انجام تمرينات بهبود مي‌بخشد. علاوه بر اين، سوختن سريع چربي در بدن حتي بعد از اتمام تمرينات ادامه پيدا مي‌كند. 

  

در اين پژوهش محققان نحوه اثرگذاري تمرينات ورزشي را روي بيش از 200 مولكول در بدن كه با متابوليسم در ارتباط هستند، بررسي كردند و اميدوارند كه در نهايت نتيجه بررسي‌ها و يافته‌هاي آنها به توليد «قرص سحرآميز ورزش منجر خواهد شد». 

  

به گزارش سايت ديولوپينگ هلتي پيپل، ‌دكتر گريگوري لويس متخصص قلب بيمارستان عمومي ماساچوست و دانشكده پزشكي هاروارد سرپرستي اين تحقيق را عهده‌دار بوده است. 

  

لويس مي‌گويد: با استفاده از پله‌ها به جاي آسانسور و يا 10 دقيقه كار با تردميل در طول روز مي‌توانيد روش متابوليسم بدن خود را براي يك دوره مهم تغيير دهيد و آن را از وضعيت ذخيره سازي چربي به سوزاندن چربي مبدل سازيد. در اين پژوهش 70 شركت كننده حضور داشته‌اند.

اگر هر روز بخنديد از دكتر بي‌نياز مي‌شويد!

محققان بار ديگر تاكيد كردند؛ برنامه‌ريزي‌هاي تمرينات بدني سخت را فراموش كنيد و اگر مي‌خواهيد همواره سالم و سرحال باشيد، كافي است شوخي و خنده را به زندگي عادي روزانه خود وارد كنيد

بر اساس اين يافته‌ها، محققان مي‌گويند؛ اگر هر روز بخنديد از دكتر بي‌نياز مي‌شويد.

  نتايج اين تحقيق جديد نشان داده است كه خنديدن مي‌تواند به اندازه دويدن براي سلامتي بدن مفيد باشد و اثرات سلامتي داشته باشد.

  اين پژوهش روي داوطلبان نشان داد: 20 دقيقه تماشاي يك برنامه كمدي در روز مي‌تواند ميزان هورمون استرس، ‌فشار خون و كلسترول را كاهش دهد. بعلاوه اشتهاي اين افراد شبيه به افرادي شده بود كه ورزش كرده بودند.

روزنامه اكسپرس چاپ انگليس در اين باره نوشت: محققان دانشگاه لوما ليندا در كاليفرنيا دريافته‌اند كه ميزان ترشح هورمون آرامش بخش اندروفين در افرادي كه مي‌خندند بسيار شبيه كساني است كه اين هورمون را در اثر ورزش كردن متعادل از نور روز مي‌گيرند.

  در اين پژوهش تاكيد شد كه حتي براي بيماران ديابتي، خنده مي‌تواند بهترين دارو باشد.

بعضی ها اینجوری هستند ، بعضی ها اون جوری ، تو چه جوری !؟

ادامه نوشته

فریب مغز برای سرد نگه داشتن بدن

دانشمندان برای جلوگیری از آسیب های مغزی، داروی جدیدی اختراع کرده‌اند که با فریب دادن مغز بیمار، به طور طبیعی دمای بدن وی را پایین می‌آورد تا مغز، بیشتر زنده بماند و فرصت نجات فرد را به پزشک بدهد

 

داروها عوارض جانبی متفاوتی دارند،‌ مخصوصا وقتی که با هم ترکیب می‌شوند. یکی از عوارض استفاده از داروهای فراوان برای بیماران اورژانسی،‌ پایین آمدن دمای بدن آن‌هاست. فکر می‌کنید باید فکری برای بالا بردن دمای بدن این بیماران کرد؟

 

برعکس،‌ در حقیقت محققین به این پایین آمدن دمای بدن بیماران خصوصا در شرایط اورژانسی علاقه‌مندند. وقتی بدن بیمار سرد می‌شود، مغز به اکسیژن کم‌تری نیاز خواهد داشت و سلول‌هایش مدت بیشتری زنده خواهند ماند. بنابراین، ‌پزشکان مدت زمان بیشتری در اختیار خواهند داشت تا بتوانند جان بیمار را نجات بدهند.

ادامه نوشته

ميدان‌هاي مغناطيسي می تواند اخلاق انسانها را تغییر دهد

میدان های مغناطيسي كه مركز اخلاق مغز ما را هدف خود قرار مي‌دهند مي‌توانند موجب برهم خوردن و درگير شدن درك و احساس ما از تعابير درست و غلط شوند

به اعتقاد دانشمندان ميدان‌هاي مغناطيسي قادر به منحرف كردن موقتي قوه درك و آگاهي انسان نسبت به مفهوم اخلاق هستند و به عبارتي ميدان‌هاي مغناطيسي هدف مي‌توانند افراد را نسبت به نتايج و خروجي قضاوت‌شان و نه قصد و منظورشان منحرف‌تر كنند.

 

اين يافته‌هاي جديد در حالي مطرح مي‌شوند كه به تعبير دانشمندان مي‌توانند مفاهيم ضمني و دلالت‌هاي خاصي را براي علم اعصاب و نيز دستگاه قضايي درپي داشته باشند.

 

براساس گزارش جديد محققان، مغناطيس در مفهوم خاص خود مي‌تواند حس و دريافت فرد از اخلاق را تغيير دهد. محققاني از دانشگاه هاروارد كه گزارش پژوهش آنها در مجلد اخير اقدامات آكادمي ملي علوم منتشر شده نشان داده‌اند مركز اخلاقي مغز را مي‌توان به اصطلاح به هم ريخته و به اين ترتيب كار جداسازي و تفكيك قصد و غرض‌هاي بي ضرر و مبرا از گناه را از پيامدها و عواقب مضر براي افراد دشوارتر ساخت. نتايج اين پژوهش نه تنها براي متخصصان علم اعصاب، بلكه براي قضات و هيات منصفه نيز مي‌تواند عوارض و مفاهيم ضمني بزرگي را تحميل كند.

 

در همين خصوص ليان يانگ، دانشمند انستيتو فناوري ماساچوست (ام.آي.تي) و از اعضاي گروه پژوهشي معتقد است، علم به اين موضوع كه به جايگاهي مخصوص اخلاق و معنويت در مغز دست‌ يابيم يك مسأله است و رسيدن به اين مهم كه مي‌توان اين ناحيه مغز را از كار انداخت و قضاوت‌هاي اخلاقي افراد را تغيير داد مطلبي ديگر است كه هر يك در جاي خود توجه و آگاهي ويژه خود را مي‌طلبد.

 

 از اين رو، دانشمندان همواره اميدوارند درك و دانش بهتري نسبت به چگونگي كاركرد مغز و مفاهيمي از جمله پندار و تصور و همچنين طبيعت و درون مايه هوشياري بشر كسب كنند. پرسش‌هاي ضمني نظير اين‌كه مغز چگونه صداي خاموش را مي‌شنود، نقشه مغز چگونه كار مي‌كند و اين كه لحظاتي پيش از مرگ امواج مغزي چه موج و خروشي بر مي‌دارند به اتفاق بخشي از دغدغه دانشمندان براي دستيابي به پاسخي منطقي بوده است.

 

اما موضوع مهمي كه فرآيند تحقيقات اخير را تحت‌الشعاع خود قرار داده اين واقعيت است كه دانشمندان قبل از آن كه بتوانند مركز اخلاقي مغز ما را دستخوش تغيير كنند، نخست مجبور به يافتن آن هستند؛ به عبارتي آيا چنين ناحيه‌اي در مغز ما اساسا وجود دارد كه به هدف تبديل شود. به همين منظور، يانگ و ساير محققان از فناوري تصويربرداري تشديد مغناطيسي (ام.آر.آي) كاركردي براي مكان‌يابي ناحيه‌اي از مغز كه با عنوان نقطه اتصال آهيانه‌اي ـ گيجگاهي راست (RTPJ) شناخته مي‌شود استفاده كردند.

 

اين بخش مغز همان ناحيه‌اي است كه ساير تحقيقات قبلي نيز آن را با موضوع قضاوت اخلاقي مرتبط دانسته‌اند. در حالي كه محل كاركردهايي همچون جنبش عضلات، زبان و حتي حافظه درهر فرد در يك ناحيه مشخص شده، ناحيه RTPJ در پشت سر و بالاي گوش واقع شده و موقعيت آن در هر فرد با جزئي اختلاف استقرار يافته است.

 

دانشمندان براي آزمايشات خود از 20 مورد آزمودني بهره برده‌اند كه هر يك تعدادي داستان‌هاي مختلف درباره افرادي با قصد و غرض‌هاي خير و شر را مورد مطالعه قرار داده‌اند كه مجموعه متنوعي از نتايج را درپي داشته است. يكي از اين روايت‌هاي نمونه درباره 2 دوست با جنسيت مختلف است كه مثلا يكي ديگري را حين عبور از ميان يك پل هدايت مي‌كند. در برخي نسخه‌هاي اين روايت، فرد مذكر بي‌آن‌كه آسيبي به همراه خود برساند وي را بدون تأثير بد و از روي شرارت مشايعت مي‌كند. در موارد ديگر، فرد مذكر عمدا به نحوي همراه خود را هدايت مي‌كند كه قوزك پايش مي‌شكند.

 

آزمودني‌ها در حين آزمايش از يك مقياس هفت امتيازي استفاده كردند تا ثبت شود كل موقعيت وصف شده در داستان را به لحاظ اخلاقي قابل پذيرش مي‌دانند يا خير؛ در اين درجه‌بندي، امتياز يك نشان‌دهنده ممنوع بودن و امتياز هفت در حكم كاملا مجاز بودن در نظر گرفته شده بود.

ادامه نوشته

خلق یک باکتری با ژنوم صد در صد مصنوعی

خبر داغی که  سر و صدای زیادی به پا کرد، این بود که دانشمندان برای نخستین بار موفق به ایجاد شکل مصنوعی حیات شده‌اند. آنها موفق شده‌اند یک باکتری مصنوعی بسازند.

ارگانیسم جدید بر اساس باکتری‌ای ساخته شده است که در بزها منجر به التهاب پستان می‌شود، اما ژنوم این ارگانیسم جدید، کاملا صناعی تهیه شده است، محققان این ژنوم را با استفاده از مواد شیمیایی در آزمایشگاه ساخته‌اند. DNA از چهار باز آلی به نام‌های آدنین، گوانین، سیتوزین و تیمین ساخته شده است، این بازها به اختصار A، G، C و T نامیده می‌شوند، محققان با استفاده از این ۴ باز، روی DNA باکتری خود، ایمیل گروه را درج کرده‌اند تا نشانی بر صناعی بودن این باکتری باشد و در باکتری‌های حاصله از تقسیم این باکتری هم بتوان نشانی از آفرینندگانش یافت.

بیست دانشمند، با صرف ده سال وقت و ۴۰ میلیون دلار بودجه موفق به این کار شده‌اند که لحظه تعیین‌کننده در زیست‌شناسی محسوب می‌شود. کریگ ونتر که یکی از پیشگامان تحقیق در زمینه ژنتیک در آمریکاست و رهبری تیم خالق این باکتری را بر عهده داشت، امیدوار است که این کار آنها در آینده منجر به ایجاد باکتری‌هایی شود که بتوانند سوخت‌های زیستی بسازند یا دی اکسید کربن جو را جذب کنند و یا به ساخته شدن واکسن‌ها کمک کنند.

ادامه نوشته