زمینه و اهداف: آلودگی دست نقش مهمی در ایجاد عفونت های بیمارستانی دارد. اسكراب جراحی نیز یكی از عوامل مهم كنترل عفونت های بیمارستانی است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه دو نوع اسكراب با بتادین (روتین) و مالش جراحی بر میزان كاهش بار میکروبی دست های تیم جراحی بود.
روش بررسی: این مطالعه با طراحی کارآزمایی بالینی در طی سال 1378 انجام شد. نمونه ها از بین اعضا تیم جراحی در 4 مرکز آموزشی درمانی با روش نمونه گیری سهمیه ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. افراد مورد نظر به دو گروه روش روتین و روش مالش جراحی (hand rub) تقسیم شدند. ابتدا از نوك انگشتان و شست (در محیط بلاد آگار) و نیز نمونه دست (از طریق قرار دادن در محیط کشت مایع) نمونه برداری شد. سپس گروه روتین اسکراب دست را طبق معمول انجام داد، و گروه مالش جراحی طبق آموزش پژوهشکر (مالش دست ها به مدت 3 دقیقه با اتانول %70) انجام داد. در انتها از دست های هر دو گروه نمونه برداری شد. با بررسـی نتـایج تاثیر روش هـای مـذکور بر مـیکروارگانیسم های دسـت مورد مـقایسه قرار گرفت. داده ها با آزمـون های آماری chi-square، t زوج،MC Nemar  و پیرسون تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: آزمون های آماری بین میزان كلنی های نوك انگشتان در قبل و بعد از هر دو روش تفاوت معنی دار (P=0.00) را نشان داد. مطالعه نشان داد مقایسه میزان بار میكروبی بعد از شستشو در هر دو روش اختلاف معنی داری با یكدیگر ندارد (P=0.53). هر دو روش می توانند در كاهش بار میكروبی دست ها موثر باشند .
نتیجه گیری: بین شمارش میكروبی دست ها بعد از دو روش تفاوت معنی داری وجود ندارد. با توجه به شلوغی و تعداد زیاد اعمال جراحی در هر شیفت كاری و كمبود پرسنل در بیمارستان ها جایگزین كردن مالش جراحی به جای اسكراب روتین و سنتی در بخش ها می تواند روش بسیار مناسبی باشد